BRAHMS, Johannes

Johannes Brahms

His significant output comprises chamber music, piano works, numerous choral compositions and songs (including settings of folk-song lyrics), as well as large-scale orchestral works in the 1870s and 1880s. His compositions are characterized by the process of developing variation. He is considered an antithesis to the New German School around Liszt, and an advocate of “absolute” music.

1833	Born in Hamburg on May 7, the son of a musician. His first piano instruction with Willibald Cossel at age seven, then with Eduard Marxen; first public performances from 1843.
1853	Concert tour through German cities; he meets Schumann, who announces him as the next great composer in his essay “Neue Bahnen” (“New Paths”). A lifelong, intimate friendship develops with Clara Schumann.
1854–57	Piano Concerto No. 1 in D minor, Op. 15.
1857–59	Choir director, pianist, and teacher at the royal court in Detmold.
1859–61	Director of the Hamburg Women’s Choir.
1860	Manifesto against the New Germans around Liszt.
1863	Cantata “Rinaldo,” Op. 50.
1863–64	Director of the Wiener Singakademie.
1868	Partial performance in Vienna of “A German Requiem,” Op. 45 (the complete work premiered in Leipzig in 1869)
1871–74	Artistic director of the Gesellschaft der Musikfreunde (Society of Friends of Music) in Vienna.
1873	Haydn Variations, Op. 56a, for orchestra.
from 1877	His symphonic output begins with the Symphony No. 1 in C minor, Op. 68 (begun 1862); composition of the Symphony No. 2 in D major, Op. 73; the Symphony No. 3 in F major, Op. 90 (1883); and Symphony No. 4 in E minor, Op. 98 (1884–85): cantabile themes, chamber-music-like style.
from 1878	Travels in Italy.
1878	Violin Concerto in D major, Op. 77, for Joseph Joachim.
1881	Piano Concerto No. 2 in B-flat major, Op. 83, with a scherzo movement.
1886	Honorary president of Vienna’s Tonkünstlerverein (Association of Musicians).
1897	Four Serious Songs, Op. 121. Dies in Vienna on April 3.

© 2003, 2010 Philipp Reclam jun. GmbH & Co. KG, Stuttgart

Václav Jan Tomášek

Geç Klasik dönem Bohemyalı besteci, piyanist ve öğretmen. Geniş eser yelpazesi içinde özellikle çok sayıda şarkı bestesi dikkat çekicidir. Ayrıca piyano eserleri, ayinler, koro ve orkestra eserleri, sahne eserleri ve oda müziği de yazmıştır. Viyana ve Lviv gibi birçok müzik derneğinin onursal üyesiydi.

1774 17 Nisan'da Skuteč'te doğdu.

1783–85 Chrudim'de Pavel Josef Wolf'tan vokal ve keman dersleri aldı.

1787–90 Jihlava'daki Minorit manastırında vokalist olarak çalıştı.

1790'dan itibaren Prag'da ortaokula devam etti.

1795 civarında piyanist olarak elde ettiği başarılar onu soylular arasında popüler bir piyano öğretmeni yaptı.

1797 Prag'daki Charles Üniversitesi'nde kapsamlı bir eğitim programına başladı (felsefe, matematik, tarih, anatomi dahil). Kendi kendine çalışarak piyano çalma ve müzik teorisi becerilerini geliştirir.

1805 yılında "Lenore" baladı (op. 12) ilk zaferini elde eder.

1806'dan itibaren Kont Jiří Buquoy'un müzik hizmetine girerek ömür boyu maddi güvenceye kavuşur. Haydn, Beethoven ve Goethe gibi isimlerle tanışır.

1811 yılında Charles Üniversitesi ona Beşeri Bilimler Yüksek Lisansı unvanını verir.

1824'ten itibaren, aktif kültürel alışverişin buluşma yeri ve mekanı olan dairesinde kendi eserlerinin performanslarını sahneler.

1836'dan itibaren kamusal hayattan giderek uzaklaşır.

1850 yılında 3 Nisan'da Prag'da ölür.