VERDI, Giuseppe

Giuseppe Verdi

19. yüzyılın en önemli İtalyan opera bestecisi olan Giuseppe Verdi, 50 yıl boyunca İtalya'nın opera sahnelerine rakipsiz bir şekilde hükmetti. Ayrıca ulusal bir semboldü ve adı İtalyan birleşmesi için bir slogan haline geldi (Viva VERDI, Viva Vittorio Emanuele Re d’Italia anlamına gelir). Sonuç olarak, erken dönem operaları giderek daha çok siyasi bir bağlamda yorumlandı ve İtalyan birleşme çabalarıyla ilişkilendirildi. Öncelikle libretto yazarları Solera, Piave ve Cammarano ile, daha sonra Boito ile ve Paris'te de Scribe ile "Les vêpres siciliennes" üzerinde çalıştı.

Verdi, 9 veya 10 Ekim 1813'te Busseto yakınlarındaki Roncole'da doğdu. Dört yaşına gelmeden önce yerel rahiple dersler almaya başlar, dokuz yaşında orgcu olarak görev alır, on bir yaşında Busseto'daki ortaokula gider ve 12 yaşında San Bartolomeo'daki Müzik Ustası Ferdinando Provesi'den dersler alır.

1832 Milano Konservatuvarı'na girmeye çalışır ancak biçimsel nedenlerle reddedilir. Bunun yerine, La Scala'nın "Maestro concertatore"si Vincenzo Lavigna'dan dersler alır ve Lavigna onu Milano'nun müzik dünyasıyla tanıştırır.

1836 Busseto'ya döner ve burada "Maestro di musica" görevini üstlenir ve yerel filarmoni topluluğu için eserler besteler.

1839 Verdi Milano'ya döner ve ilk operası "Oberto, conte di San Bonifacio" 1840'ta burada prömiyer yapar. Libretto, birlikte çalışmaya devam ettiği Solera'ya aittir. Başarısı, Milano için üç opera siparişi daha almasına yol açar.

1840 Komik opera "Un giorno di regno" başarılı olmaz. Verdi, karısının ve çocuklarının ölümü nedeniyle kişisel bir kriz yaşar.

1842 Çağdaşlarının eserlerinden açıkça ayrılan "Nabucco"nun prömiyeriyle bir atılım yapar; Verdi daha fazla sipariş alır ve o zamandan itibaren Ricordi yayıneviyle çalışır.

1842-53 18 opera besteler; İtalya'nın opera merkezleri arasında seyahat eder.

1843 "I lombardi alla prima crociata/Jérusalem" Milano'da prömiyer yapar. Verdi Viyana'da kalır.

1844 "Ernani" Venedik'te ve "I due Foscari" Roma'da prömiyer yapar. Besteci, libretto yazarı Piave ile iş birliği yaparak, Solera'nın önceki tablo benzeri anıtsal eserlerinin aksine, kişisel ve içselleştirilmiş dramaya yönelir.

1845'te Verdi, Milano'daki La Scala'daki prodüksiyon koşullarını eleştirir ve ardından 20 yıl boyunca bu operadan uzak durur.

1847'de "Macbeth" Floransa'da prömiyer yapar. Besteci, "I masnadieri" operasının prömiyeri için Londra'ya daha uzun bir yolculuğa çıkar, ardından iki yıl süren Paris yolculuğunda 1847'de "Jérusalem" prömiyerini yapar.

1849'da Roma'da vatansever bir bildiri olan "La battaglia di Legnano" ve Napoli'de Schiller'in burjuva trajedisi "Kabale und Liebe"ye dayanan "Luisa Miller" prömiyerleri yapılır.

1851 “Rigoletto” Venedik'te prömiyerini yaptı; bu, günümüz repertuvarının temel taşlarından biri olan “Trilogia popolare”nin ilk operasıdır. Verdi, partneri şarkıcı Giuseppina Strepponi ile birlikte Busseto (Sant’ Agata) yakınlarındaki atalarından kalma bir kır evine taşındı.

1853 “Il Trovatore” Roma'da ve “La traviata” Venedik'te prömiyerlerini yaptı; bunlar “Trilogia popolare”nin ikinci ve üçüncü operalarıdır.

1854–55 Besteci, “Les vêpres siciliennes” (1855) provaları ve prömiyeri için Paris'te kaldı.

1857 “Simon Boccanegra” Venedik'te prömiyerini yaptı. Verdi, Parma il meclisinde temsilci olarak görev yaptı.

1859 “Un ballo in Maschera” Roma'da prömiyerini yaptı. Yönetmen kitapları Fransız modeline göre oluşturulur ve daha sonra tiyatroların prodüksiyonları için kullanıma sunulur. Sahneleme, kompozisyonun bir parçası haline gelir.

1861'de bestecinin arkadaşı olan Başbakan Camillo Benso di Cavour, onu İtalyan Parlamentosu'na getirir ve Verdi dört yıl boyunca milletvekili olarak görev yapar.

1862-63'te Verdi, St. Petersburg'da "La forza del destino"nun (1862) prömiyeri için Rusya'ya gider. Daha sonra Paris, Londra ve Madrid'i ziyaret eder.

1866-67'de Verdi, Don Carlos'un (1867) provaları ve prömiyeri için Paris'te kalır. 1860'ların sonlarında Milano'daki La Scala ile yeniden iletişime geçer.

1871'de Kahire'de "Aida"nın prömiyeri yapılır ve Fransız tarzında danslar ve büyük ölçekli tablolar içerir.

1873 Verdi, Mi minör Yaylı Dörtlüsünü besteledi.

1874 Alessandro Manzoni'nin ölümü üzerine felsefi soruları ele alan "Requiem"i besteledi.

1887 Karmaşık, çok katmanlı, müzikal-dramatik bir yapıya sahip "Otello" Milano'da prömiyer yaptı.

1888-89 Verdi sosyal kurumlar kurdu: Villanova'da bir klinik bağışladı ve Milano'da emekli müzisyenler için bir ev kurdu.

1893 Daha sonraki tek komik operası "Falstaff" Milano'da prömiyer yaptı. Şiirleri müziğe uyarlamak yerine esnek vokal yazımı onu diğerlerinden ayırıyor.

1898 "Quattro pezzi sacri", 1895'ten beri bestelediği parçaları bir araya getiren son bestelerini işaret ediyor: Te Deum, Stabat Mater, Vergine Maria ve Ave Maria.

1901 Verdi, 27 Ocak'ta Milano'da öldü.

© 2003, 2010 Philipp Reclam haziran. GmbH & Co. KG, Stuttgart